قالت فاطمه عليها السلام:

...ما الذى نقموا من ابى حسن؟!

نقموا-و الله-منه شدة و طاته و نكال وقعته و نكير سيفه-و قلة مبالاته لحتفه-و تبحره فى كتاب الله و تنمره فى ذات الله.

دلائل الامامة:125،الاحتجاج 1:147

حضرت زهرا عليها السلام فرمود:

اينان-كارگردانان سقيفه-چه عيبى از ابو الحسن گرفتند؟!كه او را براى رهبرى جامعه اسلامى صالح نديدند!-

بخدا سوگند عيب او را بر خورد سخت-و بدون مسامحه و سهل انگارى در برابر حق- و مرگبار بودن رويارويى با او و شمشير بران و بى‏ اعتنايى به مرگ و آگاهى گسترده نسبت‏ به كتاب خدا و گردن فرازى در راه خدا دانسته‏اند.

سمعت ابا عبد الله عليه السلام يقول:

كان امير المؤمنين عليه السلام اشبه الناس طعمة برسول الله صلى الله عليه و آله كان يأكل الخبز و الخل و الزيت و يطعم الناس الخبز و اللحم.

الكافى 6: 328

حضرت صادق عليه السلام فرمود:

حضرت امير المؤمنين عليه السلام در نوع غذا شبيه‏ترين افراد به پيامبر خدا صلى الله عليه و آله بود.او خود نان و سركه و روغن زيتون مى‏خورد و به مردمـمهمانان خودـنان و گوشت مى‏داد.

عن ابى كهمس قال:

قلت لابى عبد الله عليه السلام:عبد الله بن ابى يعفور يقرءك السلام!

قال:عليك و عليه السلام اذا اتيت عبد الله فاقرءة السلام و قل له: ان جعفر بن محمد يقول لك:

انظر ما بلغ به على عليه السلام عند رسول الله صلى الله عليه و آله فالزمه فان عليا عليه السلام انما بلغ ما بلغ به عند رسول الله صلى الله عليه و آله بصدق الحديث و اداء الامانة.

الكافى 2:104 ح ۵

ابى كهمس گويد:

به حضرت صادق عليه السلام عرض كردم:عبد الله بن ابى يعفور بر شما درود فرستاد.

حضرت فرمود:

بر تو و بر او درود باد،وقتى پيش او رفتى سلام مرا به او برسان و بگو

عن الصادق عليه السلام:

...و الله ما اكل على بن ابى طالب عليه السلام من الدنيا حراما قط حتى مضى لسبيله و ما عرض له امران كلاهما لله رضا الا اخذ باشدهما عليه فى بدنه-دينه-و ما نزلت‏برسول الله صلى الله عليه و آله نازلة قط الا دعاه ثقة به و ما اطاق احد عمل رسول الله صلى الله عليه و آله من هذه الامة غيره و ان كان ليعمل عمل رجل كان وجهه بين الجنة و النار يرجو ثواب هذه و يخاف عقاب هذه.

الارشاد:255

حضرت صادق عليه السلام فرمود:

به خدا سوگند على بن ابى طالب عليه السلام تا روزى كه از اين دنيا رفت مال حرامى نخورد

و هيچگاه بر سر دو راهى-كه هر دو راه مورد خشنودى خدا باشد-قرار نگرفت مگر اينكه پر زحمت‏ترين آنها را برگزيد

 و هر حادثه مهمى كه براى پيامبر خدا پيش مى‏آمد-به دليل اعتمادى كه به على داشت-از او كمك مى‏گرفت.

و در ميان اين امت هيچ كس نتوانست همانند على عليه السلام:راه پيامبر را-بى كم و كاست-طى كند

و با اين همه تلاش و كوشش همواره چون بيمناكان كار مى‏كرد،چشمى به بهشت و چشم ديگر بر آتش داشت،از سويى اميدوار پاداش بهشت و از سوى ديگر هراسناك از كيفر آتش بود.

من اراد ان ينظر الى آدم فى علمه و الى نوح فى تقواه و الى ابراهيم فى حلمه و الى موسى فى هيبته و الى عيسى فى عبادته فلينظر الى على بن ابى طالب عليهم السلام.

ارشاد القلوب:217

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود:

هر كه مى‏خواهد به آدم و علم او و نوح و تقواى او و ابراهيم و دور انديشى-بردبارى-او و موسى و هيبت او و عيسى و عبادت او بنگرد،به على بن ابى طالب بنگرد.

لینک مرتبط:فضایل و مناقب حضرت علی علیه السلام

 اولین آیه اى كه بر رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) نسبت به حادثه عظیم غدیر نازل شد آیه 67سوره مائده است كه فرود: «یا ایها الرسول بلغ ما انزل الیك من ربك».

اى پیامبر! آنچه بر تو نازل شد نسبت به ولایت على (علیه السلام) از طرف پروردگار تو امروز ابلاغ كن .

منبع : تبیان به نقل از سایت بلاغ

 پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) پس از مشاهده ابو عبیده جراح چون آگاهى به توطئه پنهانى آنان داشت آیه79 سوره بقره را تلاوت فرمود: «فویل للذین یكتبون الكتاب بایدیهم ثم یقولون هذا من عندالله»

واى بر كسانى كه كتاب را با دستان خود مى نویسند و آن را براى اینكه به بهاى اندك بفروشد به خدا نسبت مى دهند

منبع : تبیان به نقل از سایت بلاغ

فكر تهیه طومارى افتادند تا مخالفت خود را با ولایت على (علیه السلام) اعلام دارند، و بگویند كه مخالفت ما سازمان یافته و مستحكم است. از این رو در خانه ابابكر گرد آمدند و پس از گفتگوهاى فراوان، عهدنامه اى با خط سعید بن عاص نوشتند كه با بررسى امضاء تایید كنندگان این طومار، عمق كینه توزى قریش و مخالفان على (علیه السلام) به اثبات مى رسد كه نام: ابوسفیان، و فرزند ابى جهل، و صفوان بن امیه در راس همه امضاها به چشم مى خورد. یعنى سردمداران شرك و كفر دست در دست منافقان مسلمان نما گذاشته اند تا خورشید ولایت را انكار كنند.

منبع : تبیان به نقل از سایت بلاغ

 پس از بیعت عمومى مسلمانان با على (علیه السلام) و نگرانى سخت مخالفان، هر لحظه احتمال مى رفت كه از غدیر خم تا مدینه، در آن راه طولانى تشكل هاى شیطانى شكل گیرد، و دست به یك سلسله حركات مذبوحانه بزنند كه براى جهان اسلام، و وحدت امت اسلامى ناخوشایند باشد.از این رو پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) دستور داد تا منادى اعلام كند كه: در طول راه به امر رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) تا رسیدن به شهر مدینه ، دو نفر یا سه نفر حق ندارند گردهم آمده و در گوش یكدیگر زمزمه كنند.

با این فرمان تشكلهاى شیطانى ضربه خورد، و اجتماعات توطئه آمیز لغو گردید، مخالفان دیگر نتوانستند در طول راه نقشه اى را سامان دهند یا طرح خطر ناكى را تحقق بخشند.

منبع : تبیان به نقل از سایت بلاغ

مخالفان ولایت امیرالمؤ منین (علیه السلام) كه فكر مى كردند در بن بست كاملى قرار كه تصمیم نهایى را گرفتند، و آن ترور پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) بود كه بگونه‌اى طبیعى با رم دادن شتر آن حضرت در عقبه كه راه كوهستانى، و دره‌هاى عمیق داشت به اهداف خود برسند، با یكدیگر گفتند: بر سر راه كوهستانى عقبه كمین كرده و با پرتاب سنگ و چوب و آلاتى كه صداهاى وحشتناك تولید كند، شتر پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) را رم مى دهیم تا سقوط كند و در آن دره هاى عمیق فرو غلطد، آنگاه از تاریكى شب بهره جسته فرار مى كنیم، و فردا همه جا مى گوئیم كه مرگ پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) یك حادثه طبیعى بود.

لذا با شتاب رفتند و بر سر راه كمین كرده و منتظر رسیدن شتر پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) و همراهان شدند. رسول گرامى اسلام به وسیله فرشته وحى از نقشه آنان آگاهى یافت ، چون به عقبه نزدیك شدند، به حذیفه بن یمان ، و عمار یاسر فرمود تا یكى عنان شتر را در دست گیرد، و دیگرى شتر را هدایت كند.

منافقان كمین كرده ، هر چه داشتند پرتاب نمودند، و با سر و صداهاى گوناگون سعى كردند، شتر را رم دهند كه به امر خدا هیچ تزلزلى در حركت شتر پدید نیامد، و ترور نافرجام ماند.

ترور كنندگان پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) كه این فرصت طلایى را نمى توانستند از دست بدهند با شمشیرهاى برهنه ، خود به پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) حمله كردند، ولى با مقاومت بى نظیر عمار یاسر و حذیفه روبرو شدند. اگر اندكى درنگ مى كردند دیگر یاران پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) كه پیوسته و آهسته در یك كاروان بزرگ در حركت بودند سر مى‌رسیدند و كار همه منافقان تباه مى شد. پس ناچار فرار كردند.

حذیفه گفت یا رسول الله آنها چه كسانى بودند؟پیامبر فرمود نگاه كن: در آن هنگام برقى جهید و چهره آنان آشكار دیده شد كه حذیفه با شگفتى آنها را شناسایى كرد.

ترور نافرجام و افشاى اسامى دست اندركاران، اولین زنگ خطر در امت اسلامى به صدا در آمد كه مخالفان به آخر خط رسیدند، و از هیچگونه اقدامى دست بردار نیستند، كه اندوهى بر دل یاران پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) نشست ، و با نگرانى و با مراقبت شدیدترى در حفظ جان رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) مى كوشیدند. همه مى دانستند چه اختلافاتى پدید خواهد آمد.

و به روشنى ، حوادث تلخ آینده را مى نگریستند. كه نگرانیها و گریه هاى رسول خدا در آستانه رحلت ، براى تنهاى على (علیه السلام) و اهل بیت گرامى او (علیهم السلام) بر همین اساس شكل مى گرفت .

منبع : تبیان به نقل از سایت بلاغ

مخالفان ولایت امیرالمؤ منین (علیه السلام) كه فكر مى كردند در بن بست كاملى قرار كه تصمیم نهایى را گرفتند، و آن ترور پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) بود كه بگونه‌اى طبیعى با رم دادن شتر آن حضرت در عقبه كه راه كوهستانى، و دره‌هاى عمیق داشت به اهداف خود برسند، با یكدیگر گفتند: بر سر راه كوهستانى عقبه كمین كرده و با پرتاب سنگ و چوب و آلاتى كه صداهاى وحشتناك تولید كند، شتر پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) را رم مى دهیم تا سقوط كند و در آن دره هاى عمیق فرو غلطد، آنگاه از تاریكى شب بهره جسته فرار مى كنیم، و فردا همه جا مى گوئیم كه مرگ پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) یك حادثه طبیعى بود.

لذا با شتاب رفتند و بر سر راه كمین كرده و منتظر رسیدن شتر پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) و همراهان شدند. رسول گرامى اسلام به وسیله فرشته وحى از نقشه آنان آگاهى یافت ، چون به عقبه نزدیك شدند، به حذیفه بن یمان ، و عمار یاسر فرمود تا یكى عنان شتر را در دست گیرد، و دیگرى شتر را هدایت كند.

منافقان كمین كرده ، هر چه داشتند پرتاب نمودند، و با سر و صداهاى گوناگون سعى كردند، شتر را رم دهند كه به امر خدا هیچ تزلزلى در حركت شتر پدید نیامد، و ترور نافرجام ماند.

ترور كنندگان پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) كه این فرصت طلایى را نمى توانستند از دست بدهند با شمشیرهاى برهنه ، خود به پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) حمله كردند، ولى با مقاومت بى نظیر عمار یاسر و حذیفه روبرو شدند. اگر اندكى درنگ مى كردند دیگر یاران پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) كه پیوسته و آهسته در یك كاروان بزرگ در حركت بودند سر مى‌رسیدند و كار همه منافقان تباه مى شد. پس ناچار فرار كردند.

حذیفه گفت یا رسول الله آنها چه كسانى بودند؟پیامبر فرمود نگاه كن: در آن هنگام برقى جهید و چهره آنان آشكار دیده شد كه حذیفه با شگفتى آنها را شناسایى كرد.

ترور نافرجام و افشاى اسامى دست اندركاران، اولین زنگ خطر در امت اسلامى به صدا در آمد كه مخالفان به آخر خط رسیدند، و از هیچگونه اقدامى دست بردار نیستند، كه اندوهى بر دل یاران پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) نشست ، و با نگرانى و با مراقبت شدیدترى در حفظ جان رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) مى كوشیدند. همه مى دانستند چه اختلافاتى پدید خواهد آمد.

و به روشنى ، حوادث تلخ آینده را مى نگریستند. كه نگرانیها و گریه هاى رسول خدا در آستانه رحلت ، براى تنهاى على (علیه السلام) و اهل بیت گرامى او (علیهم السلام) بر همین اساس شكل مى گرفت .

منبع : تبیان به نقل از سایت بلاغ

 توطئه‌هاى فراوانى را طرح كردند كه مهمترین آنها به شرح زیر است:

1- مخالفت آشكار

2- طرح ترور رسول خداص در جاده هاى كوهستانى بین راه مدینه

3- پیمان سیاسى نظامى براى بدست گرفتن قدرت

4- نوشتن طومار دروغین و نفرین شده

منبع : تبیان به نقل از سایت بلاغ

1. آیه 1 و2 سوره معارج به مخالفت و عذاب حارث بن نعمان فهرى

2. آیه 67 مائده به كل مخالفان ارتباط دارد كه فرمود: و الله یعصمك من الناس ان الله لا یهدى القوم الكافرین .

خدا تو را از شر انسانهاى مخالف حفظ مى كند همانا خدا مردم كافر را هدایت نخواهد كرد.

منبع : تبیان به نقل از سایت بلاغ

حضرت زهرا (سلام الله علیها) نگاهى معنا دار به امام على (علیه السلام) نمود و فرمود: «اتظن یا ابا الحسن ان هذا الرجل وحده؟! والله ما هو الا طلیعه قوم لا یلبئون ان یكشفوا عن وجوههم اقنعتها عندما تلوح لهم الفرصه»

اى ابوالحسن ! آیا گمان مى كنى در مى كنى در مخالفت با غدیر، این مرد تنهاست ؟ سوگند به خدا او پیشگام قومى است كه هنوز نقاب از چهره هایشان فرو نیافتاده است و آنگاه كه فرصت بدست آوردند مخالف خود را آشكار خواهد ساخت

على (علیه السلام) در پاسخ فرمود: من دستور خدا و پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) را انجام مى دهم و به خدا توكل مى كنم كه بهترین یارى دهنده است .

منبع : تبیان به نقل از سایت بلاغ

 آیه 1 و 2 سوره معارج

«سئل سائل بعذاب واقع للكافرین لیس له دافع»

منبع : تبیان به نقل از سایت بلاغ

 جابر بن نضر بن حارث بن كلدة بن العبدری خود تقاضاى عذاب كرد و آنقدر مغرور بود كه مى پنداشت كه قدرتى وجود ندارد تا او را كیفر دهد. وقتى رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) به او فرمود اعلام ولایت امیرالمؤ منین (علیه السلام) و فرمان بیعت عمومى به دستور خدا انجام گرفت و من وظیفه اى جز ابلاغ و اجراى آن نداشتم .

جابر پس از شنیدن این جواب ، خشمناك شده سر به آسمان بلند كرد و گفت : خدایا اگر آنچه را كه محمد درباره على مى گوید از طرف تو است ، و به امر توست ، سنگى از آسمانى بر من فرود آید و مرا عذاب كند هنوز سخنان او به پایان نرسیده بود كه از آسمان سنگى بر او فرود آمد و او را به هلاكت رساند كه آیات 1و 2 سوره معراج نازل شد.

منبع : تبیان به نقل از سایت بلاغ

 جابر بن نضر بن حارث بن كلدة بن العبدری پس از مخالفت آشكار خطاب به رسول خداص گفت : اى محمد! ما را به خدا خواندى پذیرفتم ، نبوت خود را مطرح كردى ، لا اله الا الله و محمد رسول الله گفتیم، ما را به اسلام دعوت كردى اجابت كردیم، گفتى نماز در پنج وقت بخوانید خواندیم، به زكات و روزه و حج و جهاد سفارش كردى اطاعت كردیم، حال پسر عموى خود را امیر ما ساختى كه نمى دانیم این حكم از طرف خداست یا با اراده شخصى شما پیدا شده است؟ رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) پاسخ داد سوگند به خدا كه جز او پروردگارى نیست، این دستور از طرف اوست.

منبع : تبیان به نقل از سایت بلاغ

زیرا هم ابلاغ فرشته بود هم اعلام رسول خدا.

انتخاب الهى بود و هم بیعت آشكار پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) با على (علیه السلام) و سرانجام بیعت عمومى مسلمانان با امامان معصوم (علیهم السلام) از امام على (علیه السلام) تا حضرت مهدى (عجل الله تعالی فرجه).

آیا با بیعت عملى تمام مسلمانان بلاد اسلامى همراه با پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) دیگر عذرى براى انكار غدیر باقى خواهد ماند؟ هرگز!! كه حضرت زهرا (سلام الله علیها) بارها این حقیقت را مطرح مى كرد كه فرمود: فما جعل الله لا حد بعد غدیر خم من حجه و لا عذر. خداوند بزرگ پس از حادثه غدیر خم كه ولایت على (علیه السلام) اعلام گردید براى هیچكس عذر و بهانه‌اى باقى نگذاشته است.

منبع : تبیان به نقل از سایت بلاغ

 آنانكه نقشه ترور پیامبر را ریختند. آنانكه پس از 75 روز به خانه امام على (علیه السلام) هجوم آوردند. آنانكه امامت را از اهل بیت (علیهم السلام) غصب كردند.

منبع : تبیان به نقل از سایت بلاغ

 شخصى بنام حارث بن نعمان فهرى بود. كه با تحریك دیگر مخالفان جرئت كرد تا آشكارا مخالفت كند و با رسول خدا به مجادله پردازد.

منبع : تبیان به نقل از سایت بلاغ