ولادت حضرت علی علیه السلام

یزید بن قعنب گوید:

با عباس فرزند عبدالمطلب و گروهی از طائفه « عبدالعزی» برابر خانه کعبه نشسته بودیم، ناگاه فاطمه بنت اسد ، مادر امیر المومنین علیه السلام که به آن حضرت حامله بود وارد شد و در حالیکه درد زایمان داشت در مقابل کعبه ایستاد و گفت: پروردگارا! من به تو و به پیامبران و کتاب هایی که از جانب تو آمده ایمان دارم ، سخن جدم ابراهیم علیه السلام را تصدیق می کنم، همو این بیت عتیق را ساخته است. پس به حق کسی که این خانه را ساخته و به حق مولودی که در شکم من است ولادت او را بر من آسان کن.

یزید بن قعنب گوید:

ما به چشم خود دیدیم که دیوار کعبه شکاف برداشت و فاطمه علیه السلام وارد کعبه گشت و از دیدگان ما پنهان شد سپس دیوار به هم آمد . خواستیم قفل درب خانه را باز کنیم ولی باز نشد فهمیدیم این کار از جانب خدای بزرگ است. فاطمه علیها السلام  پس از چهار روز در حالی که امیرالمومنین علیه السلام را روی دست داشت از خانه بیرون آمد و چنین گفت:

من بر همه ی زنان پیشین برتری داده شده ام، از آسیه بهترم چون او خدا را به صورت پنهانی در جایی می پرستید که پرستش در آن مکان جز در موارد ناچاری پسندیده نبود.

( از مریم نیز بهترم) چرا که او درخت خرمای خشکیده را با دست خود تکان داد و خرمای تازه از آن خورد ولی من در خانه محترم خدا « کعبه» وارد شدم و از میوه ها و خوردنی های بهشتی خوردم و چون خواستم بیرون بیایم یک منادی آواز داد: ای فاطمه! نام این مولود را علی بگذار که او علی است و خداوند العلی الاعلا می فرماید: نام او را از نام خود گرفتم، به آداب خودم ادبش کردم و او را از پیچیدگی های علوم خودم آگاه ساختم، اوست که بت هایی را که در خانه من قرار دارد می شکند هموست که بر بام خانه ام اذان می گوید و مرا تقدیس و تمجید می کند.

پس خوشا به حال کسی که او را دوست بدارد و از او اطاعت کند و وای به حال کسی که با او دشمنی ورزد و از فرمان او سرپیچی نماید.

امالی صدوق، مجلس 27، حدیث 9