مي دانيد كه كينه ي شديد معاويه و خاندانش نسبت به خاندان پيامبر صلي الله عليه و آله خصوصا اميرالمومنين علي عليه السلام سبب شد در زمان حكومت امويان بيشتر جفا و ظلم نسبت به آن امام همام و شيعيانشان صورت گيرد ( براي نمونه اين مطلب را بخوانيد )

درين بين عمر بن عبدالعزيز  از مردان نادر دستگاه خلافت است كه شيعه و سني در عدالت و تقوي و پاكدامني او اتفاق نظر دارند.يكي از كارهاي مهم و عجيب او قدغن كردن فحش و لعن به اميرالمومنين علي عليه السلام است. كه اسلاف وي، از زمان معاويه رايج و واجب كرده بودند. 

اما مي دانيد چه طور اين اتفاق پيش آمد؟

در ايام كودكي عمربن عبدالعزيز روزي حين بازي با

تلاش بني اميه در پوشاندن فضائل حضرت علي عليه السلام

در تحفه الابرار آمده است: « در زمان امويان هر كسي كه طلب رياست و امارت مي كرد كتابي به او مي دادند كه مشتمل بود بر سبّ و طعن اميرالمومنين و اهل بيت طاهرين كه آن را در منابر ذكر كنند»

و سپس اين سياست را خشن تر كرد و به قول جرجي زيدان « هركس از لعن علي سرباز مي زد به بدترين وضعي او را مي كشتند » (1)

ديكتاتور اموي با صراحت اين چنين دستور كشتن هواخواهان علي را صادر كرد «  من خون كسي را كه چيزي از فضايل علي و خاندانش را نقل و روايت كند مباح كردم... آن كسي كه متهم به دوستي اهل بيت علي است او را شكنجه دهيد ، خانه اش بر باد سازيد تا عبرت همگان شود» (2)

به قول لسان الملك: « بي آنكه بپرسند و باز پرسي كنند