مخالفان ولایت امیرالمؤ منین (علیه السلام) كه فكر مى كردند در بن بست كاملى قرار كه تصمیم نهایى را گرفتند، و آن ترور پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) بود كه بگونه‌اى طبیعى با رم دادن شتر آن حضرت در عقبه كه راه كوهستانى، و دره‌هاى عمیق داشت به اهداف خود برسند، با یكدیگر گفتند: بر سر راه كوهستانى عقبه كمین كرده و با پرتاب سنگ و چوب و آلاتى كه صداهاى وحشتناك تولید كند، شتر پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) را رم مى دهیم تا سقوط كند و در آن دره هاى عمیق فرو غلطد، آنگاه از تاریكى شب بهره جسته فرار مى كنیم، و فردا همه جا مى گوئیم كه مرگ پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) یك حادثه طبیعى بود.

لذا با شتاب رفتند و بر سر راه كمین كرده و منتظر رسیدن شتر پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) و همراهان شدند. رسول گرامى اسلام به وسیله فرشته وحى از نقشه آنان آگاهى یافت ، چون به عقبه نزدیك شدند، به حذیفه بن یمان ، و عمار یاسر فرمود تا یكى عنان شتر را در دست گیرد، و دیگرى شتر را هدایت كند.

منافقان كمین كرده ، هر چه داشتند پرتاب نمودند، و با سر و صداهاى گوناگون سعى كردند، شتر را رم دهند كه به امر خدا هیچ تزلزلى در حركت شتر پدید نیامد، و ترور نافرجام ماند.

ترور كنندگان پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) كه این فرصت طلایى را نمى توانستند از دست بدهند با شمشیرهاى برهنه ، خود به پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) حمله كردند، ولى با مقاومت بى نظیر عمار یاسر و حذیفه روبرو شدند. اگر اندكى درنگ مى كردند دیگر یاران پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) كه پیوسته و آهسته در یك كاروان بزرگ در حركت بودند سر مى‌رسیدند و كار همه منافقان تباه مى شد. پس ناچار فرار كردند.

حذیفه گفت یا رسول الله آنها چه كسانى بودند؟پیامبر فرمود نگاه كن: در آن هنگام برقى جهید و چهره آنان آشكار دیده شد كه حذیفه با شگفتى آنها را شناسایى كرد.

ترور نافرجام و افشاى اسامى دست اندركاران، اولین زنگ خطر در امت اسلامى به صدا در آمد كه مخالفان به آخر خط رسیدند، و از هیچگونه اقدامى دست بردار نیستند، كه اندوهى بر دل یاران پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) نشست ، و با نگرانى و با مراقبت شدیدترى در حفظ جان رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) مى كوشیدند. همه مى دانستند چه اختلافاتى پدید خواهد آمد.

و به روشنى ، حوادث تلخ آینده را مى نگریستند. كه نگرانیها و گریه هاى رسول خدا در آستانه رحلت ، براى تنهاى على (علیه السلام) و اهل بیت گرامى او (علیهم السلام) بر همین اساس شكل مى گرفت .

منبع : تبیان به نقل از سایت بلاغ