عن ابی سعید قال:

اتت فاطمة علیها السلام النبی صلی الله علیه و آله فذکرت عنده ضغف الحال.

فقال لها: اما تدرین ما منزلة علی علیه السلام عندی کفانی امری و هو ابن اثنتی عشرة سنة و ضرب بین یدی بالسیف و هو ابن ست عشرة سنة و قتل الابطال و هو ابن تسع عشرة سنة و فرّج همومی و هو ابن عشرین سنة و رفع باب خیبر و هو ابن اثنتین و عشرین سنة کاملة و کان لا یرفعه خمسون رجلا.

قال: فاشرق لون فاطمة علیها السلام و لم تقر قدماها حتی اتت علیّا فاخبرته.

فقال: کیف لو حدثتک بفضل الله علی کله.

روزی فاطمه علیها السلام نزد پیامبر صلی الله علیه و آله آمد و نزد او ضعف حال اظهار کرد.

پس پیامبر صلی الله علیه و آله به او فرمود: آیا نمی دانی علی علیه السلام چه مقامی نزد من دارد؟

۱۲ ساله بود که کارهای مرا اداره می کرد، در ۱۶سالگی برابرم شمشیر می زد و ۱۹ ساله بود که پهلوان ها را کشت در ۲۰ سالگی هم و غم مرا برطرف می کرد . ۲۲ ساله بود که در خیبر را از جا کند دری که ۵۰ مرد نمی توانستند آن را جابه جا کنند.

در این هنگام چهره فاطمه علیها السلام از شادی برافروخت و آرام و قرار نداشت تا نزد علی علیه السلام برگشت و به او خبر داد.

علی علیه السلام در جوابش فرمود: پس اگر همه ی فضایلی را که خدا به من داده برایت بازگو کنم چه حالی پیدا می کنی؟

امالی صدوق مجلس ۶۲ حدیث ۱۳